เงยหน้าขึ้นไว้

posted on 20 Jul 2014 13:29 by hoyjubkab
หวัดดีหนูนักปรัชญาทุกคน
 
ไม่ได้กลับมาเยี่ยมซะนาน พอเริ่มเขียนใหม่ บรรเลงไปยืดยาว ก็ลืมเซฟ ทุกอย่างหายไปในพริบตา ไม่รู้จะด่าตัวเองหรือเลิกเขียนไปเลย
 
สุดท้ายไม่ทำทั้งสองอย่าง ได้แต่หัวเราะอย่างขมขื่น ชีวิตก็แบบเนี้ย ว่างเปล่าต่อไป
 
ปีกว่าที่หายไปก็หมกมุ่นกับการดูแลชีวิตตนเองและคนที่เรารักอย่างต่อเนื่องนะ ซึ่งมันก็เหนื่อยยากลำเค็ญขึ้นทุกวัน แต่ตอนนี้ทุกอย่างได้เปลี่ยนแปลงไปแล้วพร้อมการจากไปอย่างไม่มีวันกลับของผู้ชายอันเป็นที่รัก มันก็ทำให้ป้ากลับมามีเวลาว่างเป็นของตัวเองอีกครั้ง นั่นก็เลยเป็นเหตุผลที่ป้ากลับมาเขียนปรัชญาในบล็อกอีกครั้ง
 
ขอบคุณหนูนักปรัชญาที่บังเอิญผ่านเข้ามาเยี่ยมเยียนเนื้อหาซ้ำซากอย่างต่อเนื่องนะ ( คือเข้าไปดูสถิตินี่มันก็มีคนแวะเข้ามาอ่านห้าหกร้อยวิวอย่างต่อเนื่องนะ รู้สึกตกใจเหมือนกัน ขอบคุณจริงๆ น้ำตาจิไหล)
 
แต่เอนทรี่นี้ป้ายังไม่ขอเขียนเรื่องปรัชญานะ ขอแค่เปิดตัวแย้มร่างแบบสลัวลางไปก่อน เดี๋ยวเอนทรี่หน้าเจอกันแน่ ก่อนจากกันป้าขอยกเนื้อเพลงนึงมาฝาก ฝากให้ตัวป้าเองและหนูๆที่ยังต้องฝ่าฟันอุปสรรคในชีวิตต่อไป
 
Shin up With your eyes closed,
Watching a strange show Play out in your head, But you were smiling somehow And your day froze, And everyone in it Sat still as a rose,
But we were moving somehow. Back to where we started, Losing who we were,
Maybe we should only Tip a bottle back to keep us filled up. Back to where we started,
Losing who we were,
Everybody knows that,
You’d break your neck to keep your chin up. Open your eyes,
And the drops come,
And a snail raced down to your neck, And looked up,
But you were smiling somehow. Back to where we started,
Losing who we were,
Maybe we should only Tip a bottle back to keep us filled up. Back to where we started,
Losing who we were,
Everybody knows that You’d break your neck to keep your chin up.
 
ป้าเอ็กซิสต์

Comment

Comment:

Tweet

เป็นปีเลยนานเนอะ

#3 By ปิยะ99 on 2014-07-22 10:16

Hot!

#2 By Live a Live on 2014-07-21 21:04

ขอบคุณหนูนักปรัชญาทุกคนที่ให้การต้อนรับนะคะ

#1 By wonderboy on 2014-07-20 20:11

Code Here.